YouTube ја заостри контролата на објавување на содржини на својот сајт кои можат да се наплаќаат.

Причината е тоа што големите огласувачи и компании сè помалку сакаат нивните реклами да се врзуваат за приватните канали кои имаат непримерна содржина. 

Сајтот кој е во сопственост на “Google” објавил дека воведува правило со кое каналите кои можат да наплаќаат реклами мора да имаат најмалку 1000 следбеници и минимум 4 илјади часови прегледан видео материјал во изминатите 12 месеци.

“Целта на ваквите промени е да се намали бројот на оние кои заработуваат преку YouTube со имитација и непримерно однесување, а во истовреме да се продолжи да се наградуваат оние кои со својата работа ја прават нашата платформа толку добра”, истакнал Нил Мохан, еден од челниците на YouTube.

 

Од компанијата се одлучиле на овој чекор откако големите компании почнале да ги повлекуваат своите пари бидејќи нивните реклами се појавувале на неадекватни видео содржини. Помеѓу нив се нашле и компаниите AT&T, Verizon, McDonald’s и L’Oreal.  

Неодамна изби и огромен скандал поврзан со “јутјуберот” Логан Пол поради неговото објавено видео на кое тој снима обесен човек во една јапонска шума. Логан имаше речиси 16 милиони следбеници, но по овој испад тој е целосно отстранет од платформата.

“Паднав на тој тренд на живеење со природата и за само неколку недели ги исфрлив сите средства за чистење, религиозно ја проучував листата на состојки во храната, ги избегнував сите адитиви и фарби за коса и почнав дури и сама да одгледувам одредени намирници. Мислев дека после тие чекори ќе бидам здрава, но наместо тоа завршив во болница”.

Вака новинарката Џоди Алард ја започнува својата исповед. Трендот на преминување на природна исхрана, односно Палео диета, делувал како единствен природен чекор, посебно откако ѝ била дијагностицирана митохондријална болест – генетска болест за која сè уште нема лек. Лекарите ѝ кажале дека немаат начин како да ѝ помогнат. 

 

“Во очајничката потрага за лек, налетав на Палео диетата. Читав блогови кои ги убедуваат луѓето дека сè, ама баш сè, може да се излечи со правилна исхрана и природен начин на живот. Храната е единствениот лек, говореа тие, а јас побожно следев сè што пишуваа. Ја исфрлив процесираната храна, јаглехидратите, купив дифузер за есенцијални масла и почнав да одам на јога. Толку бев полна со ентузијазам што започнав и сопствен блог”, вели таа.

“Во почетокот, сè што пишуваа се оствари и на мене. Речиси веднаш ослабев, го решив проблемот со вишокот желудочна киселина, а мигрените исчезнаа. Поради напливот на здрава енергија, ги прекинав сите лекарства, бидејќи храната решава сè, нели?  

 

Ми требаше многу време за да сфатам дека станувам сè послаба и дека имам сè помалку енергија од новата диета. Кога го споделив тоа со луѓето кои исто така беа подложени на ваквата исхрана, ми кажаа дека треба да го заострам режимот и да исфрлам уште повеќе намирници од исхраната. Со тоа ги исфрлив и јајцата, јаткастите плодови, доматите и многу друго, но енергијата само опаѓаше. По шест месеци, работите толку се влошија што морав да примам инфузија. Толку бев исцрпена што дури немав ни енергија да стигнам до работното место.

Секој ден изгледав сè полошо и полошо, мускулите ме болеа и чувствував болка во коските. Но, не сакав да се откажам – доколку храната не може да ме излечи, што воопшто може?

 

Затоа продолжив со строгата исхрана, вдишував есенцијални масла и медитирав, а во паузите одев на инфузија. По неколку месеци, моите вени беа уништени и сестрите почнаа да ми зборуваат за воведување на централен венски катетер. Тоа доаѓаше со ризик од инфекции кои многу брзо и лесно би можеле да ме убијат. Тогаш решив да ставам крај.

Ја прифатив Палео диетата од здравствени причини, но од истите и ја отфрлив. Решив да се вратам на лековите и на исхраната со јаглехидрати. Престанав да се грижам за состојките во храната и консумирав едноставни оброци.

Но, тоа не значи дека ја отфрлив природната медицина, нејзините аспекти се одлични. Но, природата не е лек за сè”, вели Џоди Алард.

Рајан Гренфел од Шкотска и Рајан Гренфел од Австралија се поврзале на социјалната мрежа Фејсбук, бидејќи имале исто име и презиме.

Покрај тоа, двајцата се исто годиште, но едниот е точно еден месец постар од другиот. Почнале да се допишуваат, а понекогаш разговарале и преку видео пораки. 

Без разлика на бројните километри меѓу нив, успеале да се најдат во Единбург на пијалак.

"Дали некогаш сте додале некој на Фејсбук бидејќи има исто име и презиме како вас? Ова е Рајан Гренфел од Австралија и е постар од мене еден месец, што е многу чудно! Ми прати порака вчера дека слетал во Единбург, па отидовме на неколку тури!", напишал Шкотот на својот профил на Твитер.

 

Американската глумица и бизнис жена Џесика Алба открива како успеала да изгради свој личен бизнис. Џесика Алба ја започна својата кариера во 2000 година, а филмовите "Honey", "Into the Blue" и "Fantastic Four" ја вивнале на ѕвезденото небо. Многу брзо започна да напредува во светот на филмската индустрија, така што учествуваше во големи филмски проекти.

 

Покрај тоа што станала успешна глумица, таа израснала во вистинска бизнис жена основајќи ја својата компанија "Honest Beauty". Основањето на козметичката компанија се покажа како добар потег, а Џесика докажа дека одлично плива и во бизнис водите. 

 

После големиот успех во полето на бизнисот, познатиот магазин "Форбс" ја рангирал на листата на најбогатите жени на светот, со заработка од 340 милиони долари. Која е нејзината тајна за успех? Глумицата во едно интерјву откри како една замисла може да се развие во успешна бизнис идеја.

 

"Важно е да знаете што навистина правите поразлично од останатите. Да бидете уште еден бренд во море од останати слични брендови нема да ве издвои во бизнисот. Мора да бидете поразлични, единствени и да правите нешто навистина посебно".

 

"Најпаметната работа која можете да ја направите е на состанокот да кажете што точно посакувате, не се извинувајте за вашите идеи и да не прифаќате "не" за одговор", вели Алба.

 
 

 

Новинарската истражувачка група “Project Veritas” објавила снимка во која вработените во Твитер откриваат детали за својата професија.

Светот е запрепастен од фактот дека тие се платени да ги анализираат приватните содржини кои ги разменуваат корисниците. 

Тоа значи дури и читање и гледање на стотина приватни фотографии и пораки.

“Постојат цели тимови кои се посветени на тоа. Зборуваме за најмалку 300, 400 луѓе кои се платени да гледаат фотографии од пениси”, изјавил Клеј Хајнс, сигурносен инженер во Твитер.

Хајнс истакнал дека тој лично ги анализира твитовите и пораките кои се претходно пријавени како штетни.

“Имам прилика да ги гледам сите пријавени твитови, што значи дека гледам многу фотографии од пениси. Честопати сум вознемирен после тоа”, додал тој.

Овој инженер одговорил и дека, доколку тоа е потребно, може да ги гледа и приватните информации за корисниците како што се телефонските броеви, адресите, лозинките итн. 

Уште една вознемирувачка работа открил директорот за пораки и допишување, Пранај Синг, кој вели дека сè што се праќа преку Твитер останува сочувано на нивните сервери.

“Сите ваши љубовници и девојки со кои сте имале секс се на мојот сервер. Сè што испраќате, се анализира со цел тие податоци подоцна да се продадат на огласувачите”, истакнал Синг.

Германија за многу луѓе е ветената земја. Но, оние кои таму живеат и добиле работа истакнуваат дека животот таму воопшто не е лесен. Такво искуство има и Емина која работи како медицинска сестра во Германија и решила да ја сподели својата приказна…

Поминаа времињата кога во Германија на оглас за работно место во болница се јавуваа по стотина луге. 58% од болниците во Германија во 2013 година имале проблем со недостаток од стручен кадар. Сите тие барале вработени во просек од по 170 дена во годината. Емина е една девојка од Балканот, една од оние кои во болница во Германија се вработила во 2013 година со цел да најде подобра иднина за себе во најразвиената земја во Европа.

“Јас имам среќа што во 2005 и 2006 година работев во Германија како дадилка. Тоа ми помогна да го научам добро јазикот и да бидам чекор понапред пред другите кои доагаа од сите страни во светот.” Емина моментално работи како медицинска сестра во болница во Келн. Стигната е до пола пата треба да чека уште две години за да добие официјална диплома за медицинска сестра.

”Работата не е лесна. Се грижам за многу луге дневно на кои им е потребна помош. Животот е напорен и многу треба да се трудиш за да успееш. Точно е се заработуваат и многу пари, ама тоа бара да се откажеш од многу работи и животни задоволства. Иако се изгледа дека е прекрасно, искуствата се многу поразлични. Нема да зборувам за висината на платата, но понекогаш овде е тешко да преживееш со тие пари и да ги покриеш сите трошоци.

Кога не сум на работа или не учам, работам и дополнително со цел да заработам уште пари за подобар живот. Најчесто сум дадилка. Се надевам дека кога ќе завршам со учење, со платата ќе можам да имам подобар живот. Тешко е!

Понекогаш знам да кажам доста ми е од се, каде води ваков живот. Имам свои кризи и тогаш сум многу исцрпена. Но секогаш барем до сега во тие моменти си поставувам цел пред себе, си велам зарем ќе се откажеш на пола пат. Тоа ми дава снага да продолжам. Јас ги разбирам и младите од Балканот.

Сум била во речиси сите земји од поранешна СФРЈ и гледам дека во сите нив младината е многу слична. До неодамна и јас живеев таму. Знам како е. Но, овде се е различно. Овде нема секојдневно излегување на кафе.

Им порачувам на сите млади луге кои планираат да дојдат овде во Германија да размислат добро и да бидат спремни на големи одрекувања и жртвувања. Овде не е толку прекрасно како што сите кажуваат. Од една страна моите блиски и пријатели знаат низ што се поминувам тука, а од друга страна лугето мислат дека сум успеала и сум се спасила што сум побегнала од Балканот. Вие сами размислете кој е во право?!”

извор:скопје24.мк

Перо Антиќ освен што е голем кошаркар е и голем човек, а тоа го докажа со неговиот последниот потег.

Македонската гордост на полувремето во натпреварот против Цедевита својот дрес со потпис го поклони на деветгодишното момче Лука Ивезиќ кој боледува од церебрална парализа.

Како што пренесуваат медиумите во Србија, нашиот кошаркар заедно со момчето ја прославил победата.

Molly’s Game е филм која ја следи приказната на Моли Блум, бивша професионална скијачка која, после тешка повреда, почнала да организира покер партии за холивудската и светската елита. Она што филмот го издвојува од купот холивудски блокбастери и други филмски хитови е фактот дека Моли Блум е реален лик, жена чија животна приказна е раскажана во споменатото филмско остварување.

Моли Блум е родена во амбициозно семејство во Колорадо, па од мали нозе се занимавала со скијање. Најмногу во тоа ја поттикнувал и поддржувал нејзиниот татко, професор на Универзитетот во Колорадо. Моли била примена и во американската скијачка репрезентација, но на квалификациите за зимските Олимписки игри се здобила со тешка повреда, па била принудена да ја прекине спортската кариера. Тоа се случило непосредно пред да се запише на правен факултет, па Моли, за да се одмори од сето тоа, решила да земе една слободна година.

Во 2001 година, на големо незадоволство на нејзиниот татко поради кое решил да ја остави без финансиска помош, решава да се пресели во Лос Анџелес. Спиела на каучот кај една нејзина пријателка. За да заработи нешто, почнала да работи како келнерка. Така се запознала со еден агент за недвижнини кој барал асистентка. Освен класичната канцелариска работа, од Моли се очекувало и да му помага во организирање покер партии за славните ѕвезди. Така почнало сè.

Моли во тоа време немала поим од покер и на првата партија отишла целосно неподготвена за сето она што ја дочекало таму. Но, кога ги видела славните фаци кои се појавиле на покерашката вечер, сфатила дека тоа е одлична прилика за неа.

„Одеднаш, пред мене беа најуспешните луѓе од разни области, кои можеа да ми отворат голем број врати“, објаснува таа во својата книга.

Толку била добра во организирањето на покер вечерите, што набрзо ги наговорила играчите да почнат да играат кај неа. Организирала луксузни партии во најскапи хотели во Лос Анџелес. Набавувала најдобра храна и најубави жени кои ги масирале играчите додека се картале. Некогаш партиите траеле и по три дена. Моли тогаш три дена без престан останувала будна.

Во 2009 година „бизнисот“ го преселила во Њујорк. Таму почнале и нејзините неволји. Имено, партиите кои ги организирала во Лос Анџелес биле легални, не земала процент од играта, туку заработувала од огромните бакшиши кои ги добивала од играчите на крајот од секоја покерашка вечер. Признала дека една година заработила вртоглави 4 милиони долари.

Но, во Њујорк играта станала поголема и Моли почнала на играчите да им дава сè поголеми заеми. Кога сумите станале сè поголеми, Моли сфатила дека нема да може да работи без „рекет“, па почнала да им зема процент од играта и тогаш нештата станале илегални. Освен тоа, во тој период таа почнала сè повеќе да се дрогира, мешала дрога со алкохол за да може што подолго да остане будна. После тоа знаела да земе таблети за спиење, за малку да се одмори.

Во 2011 година ФБИ дознава за нејзините покерашки вечери, па упаднале на една од тие елитни партии. Владата ги запленила сите нејзини пари. Била банкрот, а даночниците од неа дополнително барале и данок на сето она кое го заработила. Завршила и на одвикнување од дрога и алкохол.

После целосен крах, Моли одлучува да се врати во Колорадо, каде живее со својата мајка и решила да напише книга за да успее да ги врати долговите. Кога својата приказна им ја понудила на издавачите, тие понудиле голема сума на пари за авторските права, но под еден услов – мора да ги открие валканиците од животите на своите клиенти и да ги открие нивните имиња. Иако ги знаела нивните највалкани тајни, Моли не сакала никого да кодоши.

Барем не оние кои дотогаш не биле кодошени од никој друг. Се согласила да ги открие имињата само на неколкумина играчи кои веќе биле разоткриени во друг случај, поради исказот на еден од нејзините бивши играчи. За книгата добила 45.000 долари.

Меѓу нејзините клиенти биле Тоби Мегваер и Леонардо ДиКаприо, а наводно токму Мегваер е прикажан преку ликот на Играчот Икс од споменатиот филм. Тој во книгата е опишан како „најдобар играч и најголем скржавец во поглед на давање бакшиш“.

Во 2013 година, кога ја завршила скицата за книгата, Моли се вратила во Лос Анџелес, а само десет дена подоцна на нејзината врата затропале агентите од ФБИ со автоматско оружје. Ја уапсиле мафтајќи пред нејзиното лице со документ на кој пишувало „Државата против Моли Блум“. Нејзината мајка морала да ја заложи куќата за да ја извади од затвор.

„Животот ми беше целосен хаос. Имаше денови кога не можев да станам од кревет. Но, во исто време си мислев – приказната штотуку стана уште подобра. Сосредоточи се на Холивуд“, објснува таа. Во 2014 година ги добива првите добри вести после долго време. Судијата пресудил дека таа била „ситна риба во илегалните покерашки партии“ и ја осудува на една година условен затвор, 20 часа општествено корисна работа и 1.000 долари казна.

Еден месец подоцна излегува нејзината книга, а таа почнала да работи на тоа приказната да ја преточи во филм. Знаела дека сака на приказната да работи само еден режисер – Арон Соркин. Тој од прва не бил воодушевен од приказната, но кога ја запознал Моли, знаел дека мора да ја прифати понудата.

„Да речам дека таа на среќа успеа, би лажел. Дури кога ја запознав, нештата уште делуваа доста црно, но таа и понатаму беше полна со самодоверба. Нејзината внатрешна сила била изградена од интегритет, одбиваше да ги издаде ѕвездите со кои работела со години. Таа не беше лик од Волкот од Вол Стрит, таа беше вистинска филмска хероина, речиси божествен лик“, изјави Соркин за L.A. Times.

Иако знаел дека сака да прифати да работи на филмот, Соркин ја држел Моли „на туража“ уште два месеци. Ја распрашувал за сите детали. Каков бил нејзиниот однос со татко си? Зошто не најмила некој да ги собере нејзините долгови од улица? Зошто не барала поголем капар за книгата?

Моли не се согласила на компромиси, сакала што поавтентично да ја прикаже својата приказна и на големо учествувала во снимањето на филмот. Иако поголемиот дел од филмското остварување е снимен во Канада, каде Моли веќе не смее да влезе поради осудување, таа барала да биде известувана за текот на работата. Нејзиниот однос со режисерот во тоа време бил толку моќен и толку често се слушале, што почнало да се шушка и дека меѓу нив има нешто повеќе од соработка. Сето тоа таа го демантираше.

Моли, после сè, се вратила во Колорадо, но овој пат во свој сопствен стан во Денвер. Успеала да ги врати најголемиот дел од долговите, но со даночниците уште се договара за начинот на плаќање на долгот кон државата. Се приклучи на програма за одвикнување од пороци, а планира да отвори и сопствена компанија со име Full Bloom.

„Сфатив дека, независно од тоа колку возила и пари и да имав, секогаш постоеше таа егзистенцијална осаменост. Дали сакам да бидам успешна и амбициозна? Секако, тоа е она што сум јас. Но, овој пат сакам тоа да има смисла. Бев богата, бев и сиромашна. Бев и осудувана. И она кое го чувствував не се смени премногу. Ако имаш повеќе пари, имаш помалку стресови, тоа е сигурно. Но, тоа не значи дека се чувствува исполнето. Научив да ги живеам малите моменти во животот. Големите моменти, исто така, се сјајни. Но, овој пат имам поширока слика за сè“, заклучува Моли.

Откако вниманието на Европското првенство во ракомет го привлекле ракометарите и нивните поубави половини, на сопругата на голманот на Хрватска Мирко Алиловиќ, почнале да и пречат коментарите за нејзиниот физички изглед. Конкретно, тие дека нејзините бујни облини дошле по посетата на естетски хирург.

"Ви благодарам што ми подаривте толкаво внимание, ви благодарам што мојот физички изглед ви е од голема животна важност и што живеете во незнаење дали сум природна или пластична, тоа навистина се големи прашања од животна важност, секоја чест за тежината на вашите проблеми. Ви благодарам на секое внимание што ми го подаривте и направивте ѕвезда од мене. Ми годи вашата љубомора, вашата злоба, малоумност и примитивизам, многу сте смешни и што да ви кажам за крај? Јас, Ива Алиловиќ, од срце ви ја посакувам сета среќа во овој живот, бидејќи ако сте среќни и сакани, и ако имате свој живот не би сееле толку злоба и омраза кон мене и мојот живот", напишала на Фејсбук. 

 

Потоа сепак заклучила дека не е важно дали ги демантира или потврдува коментарите дали има силикони, и дека гласини секогаш ќе има.

 

"И да сум ставила силикони, сум ги ставила за свои пари, а не за туѓи! Хахахаха, можете да ми го бакнете задникот", напишала, цитирајќи ја изјавата за силиконите која пред 10-тина година ја дала покојната српска пејачка Ксенија Пајчин.

 

Убавата Ива, како и нејзиниот сопруг Мирко, по потекло се од БиХ, а со Алиловиќ е во брак од 2011-тата година.

 

Кратко по свадата, Ива и Мирко станале родители на Иван, а две години по него на свет дошол и малиот Мато.

 
 
 

 

Жителите на Астана не се откажуваат од капењето во реката Есил, скијањето, ниту другите спортски активности на отворено, и покрај тоа што температурата на воздухот се симнува и до минус 40 степени.

Зимата во Казахстан трае 6 месеци, поради што жителите на Астана се навикнале на екстремно ниски температури, и не дозволуваат тоа да ги спречи во вршењето на секојдневните активности. 

На ова подрачје може да се видат рибари, пливачи и скијачи кои одлучиле викендот да го минат занимавајќи се со спорт. Поединци уживале во трчање и скијање, додека други се одлучиле за потопла варијанта и возење на велосипед во спортски сали.

Улдана Романова изјавила дека и покрај студеното време, за време на викендите го носи својот внук до реката, каде заедно минуваат време и си играат.

"Иако е времето студено, сопругот, 5-годишниот внук и јас се санкаме од рано наутро. Цело време сме во движење, за да не ни студи", додала таа.

Романова рекла дека веќе 15 години живее во Астана, каде температурите на зима знаат да бидат многу ниски.

"Луѓето не се затвораат дома бидејќи е надвор студено. Се занимаваат со спорт и учествуваат во социјални активности", објаснила таа.

Во риболов тргнал и Сергеј Сидоров, кој, за да дојде до риби, мора да исече мраз дебел до еден метар.

"Риболовот е една од работите кои најмногу сакам да ги правам. Доаѓам и покрај студот. Тука сум во природа и одмарам. Ми претставува големо задоволство", рекол Сидоров.

Алмас Сејтарбајев веќе две години влегува во реката окована со мраз. Вели дека капењето во зима е здрав начин на живот.

"Во водата е полесно да се влезе кога е студено. Кога е надвор минус 30, температурата на водата изнесува два до три степени", рекол тој.

Сејтарбајев смета дека студената вода е добра за метаболизмот, и дека се капат луѓе од 2 до 70 години.